Monte Piana ( Doblach) Italië.
Nasswand Soldatenfriedhof.
Monte Piana ( Doblach) Italië.

Voor de militairen die in de bergen ingezet werden zorgden de hebbelijkheden van het Alpengebied voor veel gevaren, hier kwamen meer mensen om door sneeuwlawines, door naar beneden donderden rotsstenen, door stormen, hevige koude en andere natuurfenomenen dan door de vijandelijke wapens. Tussen 1915 en 1917 bevond zich achter de Nasswandvorsprung (tegenover de begraafplaats) de hoofdverbandplaats van de Oostenrijkers. Deze Oostenrijks - Hongaarse hoofdverbandpost was een van de eerste instellingen waar gewonden en zieken verpleegd werden. Om de gewonden snel medische steun te kunnen geven lagen die posten tussen de 3 a 5 km van het slagveld verwijderd. De gewonden werden er in drie groepen verdeeld: de licht gewonden, de zwaar gewonden en de fatale casussen. Indien nodig werd er geopereerd, maar de hoofdtaak van de dokters bestond er in om de wonden proper te maken, ze zo goed als mogelijk te ontsmetten en om dan de nodige verbanden aan te brengen zodat hun militaire patiënten klaar waren voor hun transport naar de verder gelegen hospitalen. De Nasswand post bestond uit ongeveer 60 barakken en had een capaciteit van ongeveer 2.000 bedden. De patiënten die stierven in deze medische post werden onmiddellijk en zonder onderscheid te maken van de nationaliteit begraven op de militaire begraafplaats die naast de Oostenrijkse verbandpost lag, zo ontstond hier het Soldatenfriedhof Nasswand.

 

 

Nadat het Oostenrijkse Zuid Tirol na de Eerste wereldoorlog door Italië werd geannexeerd, kreeg het Italiaanse leger de taak om de vele kleine frontbegraafplaatsen samen te brengen naar een aantal grotere. Deze werkzaamheden vonden plaats van 1926 tot 1938. Ook heel wat stoffelijk resten uit de omgeving van Nasswand werden naar hier overgebracht en op het soldatenfriedhof herbegraven.

 

 

Na de Anschluss (annexatie) van Oostenrijk bij Duitsland in een “Groot-Duitsland”, op 13 maart 1938, nam de Amtliche Deutche Kriegsgrabefürsorge in Italië de zorg van alle Oostenrijkse militaire begraafplaatsen op zich. Tussen 1940 en 1943 begon die organisatie samen met de Italiaanse gezagsdragers en met de hulp van de lokale bevolking met de omvorming van een aantal Oostenrijkse begraafplaatsen tot waardige herdenkingsoorden. Al de overige militaire begraafplaatsen werden opgedoekt. Op alle Oostenrijkse dodenakkers werden de doden opgegraven en werden de Duitstalige gesneuvelden van het Oostenrijks-Hongaars leger getransporteerd naar begraafplaatsen die aangelegd waren voor “Duitsers”, dit paste perfect in de Groot-Duitse gedachte van toen. De rest van de Oosterijkers, hiermee bedoelen we de andere nationaliteiten die tijdens de Grote Oorlog bij het Oostenrijks-Hongaarse Keizerrijk behoorden, maar ook krijgsgevangenen en onbekende soldaten werden naar collectieve begraafplaatsen als Nasswand gebracht. Nasswand werd de gemeenschappelijke begraafplaats van Zuid-Tirol. Hier op dit vredige oord vonden er uiteindelijk 1.259 oorlogsslachtoffers een laatste rustplaats. Op de toen aangelegde gravenlijst tellen we 268 Russen,147 Serviërs,145 Polen,121 Hongaren, 45 Roemenen, 7 Slovenen en zelfs 1 Belg.

 

 

 

Meer artikels
Keltisch kruis 'Keith Rae' nabij Sanctuary Wood Cemetery. 27-07-2015
Zillebeke ( Ieper) België.

De nacht van 29 op 30 juli 1915 werd beheerst door een onheilspellende stilte. De sector Hooge werd verdedigd door de 41e brigade van de 14e divisie.

lees meer ...
New Zeeland Memorial & Maori. 05-12-2016
Polygoonbos (Zonnebeke) België.

Toen Nieuw Zeeland door de Europeanen werd ontdekt, was het gebied bewoond door de Maori.

lees meer ...
'Britse Waterput'. 29-06-2015
Gully Ravine Turkije.

Na een bombardement van twee dagen begon op 28 juni ’15, om 10 u45, de strijd bij Gully Ravine (28 juni tot 5 juli).

lees meer ...