Col de la Chapelotte  Frankrijk.
La Grotte des Poilus.
Col de la Chapelotte Frankrijk.

De col de la Chapelote is een 447 hoge berg in het massief van de Vogezen. Een pad voert de bezoekers heuvelopwaarts door het bos naar de Franse frontlijn. Het is een geen onschuldig bos, want ooit probeerden hier duizenden mannen elkaar kapot te maken. Verder toont het bos ons de overblijfsels van de oorlog: granaattrechters, restanten van loopgraven, bunkers, uitgehakte mijningangen die door een hekwerk afgesloten zijn. Men voerde hier een bizarre strijd. Het gevecht speelde zich voornamelijk af rond de hoogte 542. De Duitsers trokken zich in 1914 terug uit het dorp Celles-sur-Plaine en bouwden hun posities uit op de Col de la Chapelotte.

 

 

De Fransen vonden aan hun kant een natuurlijke grot met daarin een opeenhoping van holen en doopten haar La Grotte Des Poilus ( De grot van de poilus). De grot werd door het 43e R.I.T ( territoriaal infanterie regiment) als hulppost ingericht en zou vier jaar dienst doen. Er volgde een handgemeen van vier lange jaren, een strijd die voornamelijk bestond uit overvallen en patrouilles en het graven van kilometers lange mijngangen en de daar bij behorende ondergrondse explosies. Er zijn vandaag de dag nog twee mijnkraters in het bos te vinden. De aanvallen op kleine schaal en de mijnenoorlog leverde weinig tot niets op.

 

 

 

Dit is nog een authentiek en ongerept slagveld. Maar oorlog is mensenarbeid, de natuur is sterker en daarom zal het slagveld, en daarmee de oorlog er langzamerhand vervagen. Zonder hulp zal dit oude slagveld niet bewaard blijven voor volgende generaties. Een dergelijk slagveld maakt indruk, zodra je even afdwaalt van je metgezellen wordt je plots overvallen door de eenzaamheid en voel je het verleden. Wat is de werkelijkheid, een stalen hekwerk over een diepe mijnschacht. Het is de entree van de mijn waar ooit de Franse luitenant Domatti de dood vond bij een mislukte poging om twee kompanen te redden na een mijninstorting. Al die andere Franse en Duitse doden blijven naamloos, alleen Domatti wordt hier herdacht. Jules Louis Domatti stierf op 19 april 1916 voor zijn vaderland.

 

 

Meer artikels
Site Memorial Interallié. 17-07-2017
Luik België.

Boven op de heuvel van de wijk Cointe te Luik staat een grote witte toren en een witte basiliek.

lees meer ...
Vredesmonument 14-05-2018
Zonnebeke België.

Een eeuw geleden, in april 1918, bleek plots dat de geleverde inspanningen van de herfstmaanden 1917 een nutteloze krachtverspilling geweest waren.

lees meer ...
Duits veldaltaar 'Alpha &Omega'. 13-06-2016
Buxerulles Frankrijk.

Tijdens de oorlog was het organiseren van religieuze diensten uiteraard ook voor de Duitsers van groot belang.

lees meer ...